Czego może oczekiwać podopieczny od coacha ?

• Rola coacha polega na zapewnieniu podopiecznemu szczególnego rodzaju wsparcia. Opiera się ono na silnej więzi partnerskiej i emocjonalnym zaangażowaniu, które z kolei pozwalają uwolnić mądrość i intuicję niezbędne do osiągnięcia sukcesu przez podopiecznego. Coach skupia się wyłącznie na sytuacji podopiecznego; czyni to z uwagą i zaangażowaniem, jakie rzadko można spotkać poza sesjami coachingowymi. Wskazuje nowe możliwości, kształtuje cele i podpowiada warianty działania.
• Coach słucha podopiecznego ze szczerym pragnieniem zrozumienia, kim jest podopieczny, co myśli i w jaki sposób doświadcza świata. Uzyskaną w ten sposób wiedzę przekazuje mu z powrotem, uzupełniając ją o pewnego rodzaju obiektywną ocenę, która ułatwia uchwycenie wyrazistego obrazu całej sytuacji. W toku rozmów coachingowych coach odkrywa marzenia podopiecznego i zachęca do uwierzenia w to, że niemożliwe jest możliwe. Inspiruje podopiecznego do podejmowania trudnych wyzwań i pokonywania przeszkód oraz umacnia go w tym. Coach stara się zawsze doszukiwać w podopiecznym przede wszystkim wielkości, przypominając mu o jego dążeniach, rzeczowo omawiając popełnione błędy i pokazując, co trzeba poprawić.
• Relacja coachingowa jest inna niż wszystkie, ponieważ stanowi kombinację obiektywnego dystansu i zaangażowania na rzecz celów podopiecznego. Coach, wpływając na wyobraźnię podopiecznego i wyznawane prze niego wartości, pomaga w ponownym określeniu – w zgodzie z celami, do których podopieczny dąży – jego postaw oraz sposobu myślenia i zachowania. Coach chce uczynić ze swego podopiecznego osobę wyjątkową.
• Relacja coachingowa opiera się na zaufaniu i szczerości, dlatego treść rozmów coachingowych jest poufna. Jeśli inicjatywa przeprowadzenia coachingu wyszła od osoby trzeciej, coach powinien uzgodnić z podopiecznym najlepszą metodę zaangażowania tej osoby bądź stałego jej informowania.

Czego będzie oczekiwać coach od podopiecznego ?

• Coach zachęca podopiecznego do stałego zaangażowania w proces coachingu. Oznacza to udział w sesjach, bycie dociekliwym i chętnym do nauki, prowadzenie (w razie potrzeby) notatek oraz przestrzeganie wszelkich uzgodnień przyjętych podczas sesji.
• Coach oczekuje, że podopieczny przyjmie osobistą odpowiedzialność za efekty swoich wysiłków. Bardzo ważne jest zatem, aby cel, jaki podopieczny sobie założył, był osiągalny, istotny, konkretny, mierzalny i ograniczony czasowo.
• Coach potrzebuje ponadto otwarcia podopiecznego na potencjalne oddziaływanie coachingu. Oznacza to uczciwy i szczery udział w rozmowach. Jeżeli na przykład osoba coachowana uważa, że jakieś elementy coachingu się nie sprawdzają, coach musi się o tym dowiedzieć, podobnie jak w przypadku wystąpienia jakichś obaw lub problemów. Jeśli podopieczny zna przyczyny pojawienia się problemu, powinien to zakomunikować coachowi. Siła i skuteczność coachingu w dużym stopniu zależą bowiem od poziomu otwarcia i zaufania w kontaktach między trenerem a podopiecznym.

Źródła: Robert Hargrove, Mistrzowski coaching, Kraków 2006; Eric Parsloe, Monika Wray, Trener i mentor. Udział coachingu i mentoringu w doskonaleniu procesu uczenia się, Kraków 2003; Julie Starr, Coaching. Procesy – zasady – umiejętności, Warszawa 2005; Sara Thorpe, Jackie Clifford, Podręcznik coachingu, Poznań 2004; materiały dostępne w Internecie.